Dag dokter, hallo database
De Japanse provider NTT Docomo heeft op een elektronicabeurs een prototype getoond van een telefoon waarvan de hardware met modules uitbreidbaar is. Het toestel kan onder meer worden voorzien van een bloedanalyseapparaat en een fluit. Heel handig bijvoorbeeld voor diabetici.
NTT Docomo toonde het toestel op de JPCA-beurs in Tokio. Het gaat om een telefoon met alleen basisfuncties, die door middel van de uitbreidingen van diverse extra functies kan worden voorzien. De gedachte daarachter is dat veel gebruikers sommige functionaliteit die nu vaak standaard op toestellen aanwezig is, helemaal niet nodig hebben.
De provider, een van de grootste van Japan, presenteerde een prototype dat vooralsnog van drie verschillende uitbreidingen kan worden voorzien. De eerste uitbreiding is een bloedtester, die iemands bloed kan analyseren en de uitslagen naar een arts kan doorsturen. De tweede is een e-bookreader, die als boekrol is vormgegeven. De derde is een fluit, waarvan de geluiden via internet kunnen worden doorgestuurd; op deze manier zouden gebruikers op afstand muziek met elkaar kunnen maken.
De provider, die ook onder eigen naam toestellen op de markt brengt, gaf zijn r&d-afdelingen opdracht om na te denken over hoe telefoons er over zes jaar uit zullen zien. Het prototype dat het resultaat van dit onderzoek is, komt voorlopig nog niet op de markt: de provider wil eerst samenwerkingsverbanden met derden sluiten voor de productie van de uitbreidingen.
Vorig jaar schreef ik hier al over in de Concept Sheet, maar de technologische en ambtelijke molens draaien helaas niet zo snel. Dat het er aan gaat komen, is wel zeker. Dat de techynologie <open source> wordt aangeboden en daarom sneller en goedkoper beschikbaar zal komen is ook geen vraag meer. De vraag is, wanneer het op de markt komt.
De mobiele telefoon is de perfecte communicatie-hub voor een PAN (Personal Area Netwerk). Een PAN kan vele verschillende sensoren bevatten die zaken voor ons in de gaten houden en bij naderend onheil ons waarschuwen, maar bijvoorbeeld de meetdata (na consument toestemming) ook kunnen doorsturen naar een online database, waar de database zelf de beslissing maakt of er ingegrepen dient te worden door bijvoorbeeld een arts of dat de meetwaarden binnen de (door vele artsen op basis van empirische data vastgestelde- ) bandbreedte blijven.
Er zullen dus apparaatjes gemaakt worden die hun data via de mobiele telefoon zullen gaan rapporteren aan de buitenwereld. De (interpretatie-) functie van een arts zal worden overgenomen door databases die 24/7 beslissingen kunnen nemen, nooit moe zijn, en die op basis van steeds meer beschikbare (anonieme) meetdata van andere consumenten steeds slimmer wordt. Want een diabeet in Frankrijk is echt niet anders dan in Nederland of Engeland. Dus waarom zouden we ons beperken tot nationale datasets & onderzoeken als we gratis die geanonomiseerde data kunnen gebruiken?
Die <Personal Health Agents> zullen de transparantie van de zorgkwaliteit doen vergroten, de economisch toegevoegde waarde van artsen verplaatsen naar fysieke handelingen (opereren) in plaats van data-interpretatie en ze zullen de zorgdiensten arbeidsextensiever maken – wat hard nodig is met een vergrijzende bevolking.
